De Volkskrant schreef 15 november dat president Hollande eist dat Nederland alle Franse leenwoorden “teruggeeft” aan Frankrijk voor 2015. Toen ik het las dacht ik dat het bericht een hoax was en dat ik in het ootje werd genomen.

Maar het zette me ook aan het denken. Zelf ben ik niet zo’n francofiel. Dat wollige taalgebruik vind ik veel te omslachtig. Gewoon zeggen waar het op staat in de paar woorden die je daarvoor nodig hebt. Meer moet dat niet zijn. Maar dacht ik, het Frans heeft ons toch wel een paar mooie woorden gegeven (of geleend).

De laatste tijd, zeker met de taalbijlagen deze week in De Standaard en het NRC, duiken overal lijstjes op. Met Engelse leenwoorden, met Vlaamse versus Nederlandse woorden, en meer. Maar een lijstje met favoriete Franse leenwoorden heb ik nog niet gezien. Hoe zou mijn lijstje eruit zien?

Zeker is dat het woord filigrein (filigra(a)an, filigrain) bij mij met stip op 1 staat. Het is geen gangbaar woord en je ziet het alleen in de context van sieraden, textiel of andere versierde objecten. Het klinkt zo mooi. Poëtisch bijna, net zoals de versierde voorwerpen zelf. Fijn en delicaat.

Bron: www.nationalgeographic.nl. Fotograaf: leimen.

In Kramers´ Vreemde woordentolk wordt het omschreven als fijn werk van goud- en zilverdraad. En via GZU-online kom ik erachter dat het een samenvoeging is van het Latijnse filium (draad) en granum (korrel).  Dus ja, de Fransen hebben het ook ontleend aan een andere taal… En ook het Deens, Duits, Engels, Italiaans, Noors, Portugees, Spaans en Zweeds gebruiken een direct afgeleide variant van het woord.

Wie weet is dit een aanzetje tot jouw lijstje met favoriete Franse woorden. Ik hoop ondertussen nog lang van “ons” filigrein te mogen genieten.