Hij is uit. Met spijt en pijn in mijn hart heb ik gister de laatste hoofdstukken gelezen van dit prachtige boek. Een droomdebuut, chapeau voor Maartje Laterveer! Ik wou dat ik zo kon schrijven…wie niet? Hoewel ik er in het begin niet zo goed kon “inkomen” kreeg het verhaal me op een gegeven moment te pakken en liet het me niet meer los. Tijdens mijn werk overdag, verlangde ik al naar de verloren uurtjes in de avond waarin ik verder kon...